فیلیپین

0

فیلیپین

جغرافیای کشور فیلیپین

از میان 7000 جزیره ی فیلیپین 2770 جزیره دارای نامی خاص هستند . «جزیره ی بزرگ میندانائو و لوزون قریب به دو سوم وسعت فیلیپین را تشکیل می دهند . بخش اعظم مجمع الجزایر کوهستانی و دارای جلگه های محدود ساحلی است . البته لوزن دارای جلگه ی مرکزی وپرجمعیتی است . زلزله پدیده ای بسیار رایج است . رودهای عمده : کاگایان ، پامپانیا ، آبرا ، آگوسان ، ماگات ، لائوآنگ ، آنیو . مرتفع ترین قله : کوه آپو به ارتفاع 2.954 متر . آب و هوا : آب و هوای فیلیپین حاره ی دریایی با رطوبت بسیار زیاد و بارانهای سنگین است و توفندهای ردیایی بسیاری در آن بروز می کند .

نقشه جغرافیایی فیلیپین

نقشه سیاسی فیلیپین

شهرهای مهم: کسون, داوائو, سبو, سامبوانگا, اسای (بخشی از مجمع مانیل), کالوکان ,پاکولود

مساحت: 300,000 کیلومتر مربع

خط ساحلی: 36,289کیلومتر

مختصات جغرافیایی: 13 درجه شمالی و 122 درجه شرقی

حکومت

رئیس جمهور و مجلس سنای 24 نفره – مجلس اعلای نمایندگان – با رأی تمامی افراد بالغ برای شش سال انتخاب می شوند . مجلس نمایندگان – مجلس عادی نمایندگان – متشکل است از 200 نماینده ی انتخابی و 50 نماینده ی انصابی که رئیس جمهور از میان گروه های اقلیت منصوب می نماید . تعیین اعضای کابینه با رئیس جمهور است . احزاب عمده ی سیاسی عبارتند از : • حزب آزادیخواه (لیبرال) • حزب دموکراتیک فیلیپین – نهضت نیروی خلق • حزب کارگر • اتحاد برای دموکراسی بخشی از جزیره ی میندانائو و مجمع الجزایر سولو خود مختاری دارند . ناحیه خودمختار • مسلمان نشین میندانائو • مساحت : 13.122 کیلو متر مربع . • مرکز  : کوتاباتو .

عضویت: سازمان ملل متحد ، انجمن ملل آسیای جنوب شرقی

تاریخ معاصر

در سال 1896 ناسیونالیسم رو به رشد و نارضایی از بیعدالتی اقتصادی به شورشی نافرجام علیه سلطه ی اسپانیاییان منجر شد در سال 1898 پس از جنگ امریکا – اسپانیا جزایر فیلیپین به امریکا واگذار شد ، اما استقرار سلطه ی امریکا مستلزم قهر وخشونتی بود که تا سال 1906 با مقاومت مردم روبرو شد . حضور قدرتمند و همه جانبه ی امریکا تأثیر عمیقی در جامعه ی فیلیپین بر جای نهاد که هم اکنون آمیزه ای از فرهنگ آسیایی و کاتولیسیسم اسپانیایی و سرمایه داری امریکایی را در خود دارد . سیاست امریکا در فیلیپین بین شتاب بخشیدن یا به تعویق انداختن خودگردانی فیلیپین در نوسان بوده است . در سال 1935 مانوئل کسون رهبر ملیون به ریاست جمهوری « کشور مشترک المنافع» نیمه آزاد فیلیپین رسید . تهاجم غفلگیرانه ی ژاپن در سال 1941 به مدافعین امریکایی وفیلیپینی جزیره لطمه ی جدی وارد آورد . ژاپن یک جمهوری دست نشانده ی فیلیپینی تشکیل داد اما به دنبال باز پس گیری این مجمع الجزایر توسط امریکا ، در سال 1946 یک جمهوری کاملاً مستقل فیلیپینی تشکیل شد . در فاصله ی سالهای 1953 و 1957 رئیس جمهور محبوب و قدرتمند رامون ماگسایسای موفق به سرکوب چریکهای کمونیست هوکبالاهاپ گردید ، ولی مرگ او به برنامه ی اصلاحات ارضی پایان داد . فردیناند مارکوس (89-1917) که در 1965 به قدرت رسید دست به یک رشته برنامه های نمایشی برای توسعه زد ولی دولت او به میزان غیر قابل کنترلی دستخوش فساد مالی بود . مارکوس فعالیتهای چریکی را دستاویزی برای حکومت سرکوبگرانه ی خود قرار داد. مارکوس در سال 1986 قصد تقلب در انتخابات ریاست جمهوری را داشت ولی در نتیجه ی شورش مردم از قدرت عزل شد و به نفع کورازان آکینو بیوه ی یکی از رهبران مخالف دولت که به دستور مارکوس به قتل رسیده بود ، کناره گیری کرد . دولت آکینو با چند کودتای نظامی مواجه شد و سرانجام پرزیدنت راموس رئیس جمهور منتخب مردم در سال 1992 به قدرت رسید . شورش گروههای مختلف از قبل جبهه ی آزادیبخش مورو (مسلمان) و ارتش نوین خلق (کمونیست) هنوز جزو مشکلات لاینحل فیلیپین است .

آموزش

میزان با سوادی : 7/89% (1980) . سنین تحصیل اجباری : 7 تا 13 سال . تعداد دانشگاه : 55.

اقتصاد

تقریباً نیمی از نیروی کار به کشاورزی اشتغال دارد . محصولات عمده برنج ذرت است و نارگیل و نیشکر و آناناس و موز به منظور صادرات کشت می شود . صنعت الوار و چوب نیز از اهمیت زایدی برخوردار است ولی تسطیح و تراشیدن جنگلهای مشکل جنگل زدایی را ایجاد کرده است . صنایع عمده پارچه بافی ومواد غذایی و دارو سازی و تأسیسات برق است . منابع معدنی عبارتند از مس (که از اقلام عمده ی صادرات است ) ، طلا ، نفت ، نیکل . از منابع مهم تحصیل ارز خارجی ، پولی است که فیلیپینی های شاغل از خارج از کشور به فیلیپین می فرستند .

پاسخ دهید